BloO

napatingin n lang ako sa mga tao,

then nsabi ko sa sarili ko na malungkot ang buhay.

pano sandali lng nmn ang kaligayahan na ndadama,

may iba daan sa mall, ligaw dito, date doon at mga bgay na pwede mgpsaya.

pero hanngang kelan??

bukas, mamaya, sa susunod n araw???

ah ewan…

naawa nga ako eh..

pano mga tao parang timang…

masaya kahit may prob ayt???

hehe…^^

sa bawat mkha na mkita ko may bahid ng lungkot ang mata…

minsan lng ako lumingon sa mga tao…

in return, hinahanap ko ang bawat saya sa kanila…

alam nyo nalaman ko???

wala kahit isa ang masaya…

lahat bakas sa mga mata ang lungkot…

ang plastik no.???

cguro nga ganyan ang buhay…

but it must go on ika nga…

hehe^^

npakanonsense ko noh???

but try mo rin mgmunimuni habang nksakay ka sa jip…

tgnan mo mga tao… mga dumadaan…

ibat ibang exspressions…

pero iisa ang hugis at kulay ng mata…

laman nito ay isang salita, "lungkot"

hay….<~bLoOdY_iNk~>